پاۋلۇۋنىڭ ھېسيات نەزەرىيىسى

پسىخولوگىيە پاۋلوۋنىڭ ھېسيات ياكى كەيپىيات توغرىسىدىكى كۆز قارىشىدا ئىككى تۈپ نۇقتا بار: بىرى، كەيپىيات بىلەن « تۇغما قابىلىيەت » نى بىر دەپ قاراش، ئۇنىڭچە، كەيپىيات، ھاياجانلىنىش مېڭە پوستىلاق قەۋىتىنىڭ تىزگىنلەش كۈچى ئاجىزلاشقان شارائىت ئاستىدا ناھايتى مۇرەككەپ شەرتسىز رېفلېكسنىڭ ( تاجاۋۇز خاراكتېرلىك، پاسسسپ ھالدىكى مۇداپىئە خاراكتېرلىك ۋە باشقا رېفلېكسلەر _ پوستىلاق ئاستى مەركەزلەرنىڭ فونكىسيىسى ) ئۈستۈن بولۇشى ۋە توپىلاڭ كۆتۈرۈشىدىن ئىبارەت. يەنە بىرى، چوڭ مېڭە پوستلىقىدا دىنامىك ستېرېئوتىپنىڭ تىكلىنىپ ساقلىنىشى ياكى بۇزۇلۇشىنى ھېسياتنىڭ فىزىئولوگىيىلىك مېخانىزمى دەپ ھېسابلاش. ئۇ مۇنداق دەيدۇ: « چوڭ مېڭە يېرىم شارلىرىدا دىنامىك ستېرېئوتىپنىڭ تىكلىنىش ۋە ساقىلىنىش ۋاقتىدىكى نېرۋا جەريانى ئادەتتە ئېيتىلىپ يۈرگەن ھېسياتتىن ئىبارەت. ھېسيات ئىككى تۈپ تۈرگە بۆلۈنىدۇ: مۇئەييەنلەشتۈرۈش ۋە ئىنكار قىلىش لېكىن بۇلارنىڭ كۈچلۈكلۈك دەرىجىسى تولىمۇ خىلمۇخىل بولىدۇ. بۇ ستېرېئوتىپنىڭ بەرپا بولۇش جەريانى. تاماملىنىش جەريانى ۋە ستېرېئوتىپنىڭ ساقلىنىشى ھەمدە بۇزۇلۇشى سۇبيېكتىپ جەھەتتە ھەر خىل مۇئەييەنلەشتۈتۈش خاراكتېرلىك ياكى ئىنكار قىلىش خاراكتېرلىك ھېسياتتىن ئىبارەت بولىدۇ ».