يوتېكورانىشو توپىلىڭى

دۇنيا تارىخى ياپونىيىدە 13 - ئەسىرنىڭ دەسلەپكى مەزگىللىرى خان جەمەتى بىلەن كامادو شوگونلۇقى ئوتتۇرىسىدا پارتلىغان يېغىلىق. كامادو شوگونلۇقى قۇرۇلغاندىن كېيىن قورۇقلار شوگنات سىنزولىرى تەرىپىدىن ئىگىدارچىلىق قىلىنغان، شۇنىڭ بىلەن خان جەمەتى ئىقتىسادىنىڭ كېلىش مەنبەسى بارغانسېرى ئازلاپ كەتكەن. 1198 - يىلى (كېيىنكونىڭ 9 - يىلى) ئۇشى دومىمى شوگناتتىن ئۆزىنىڭ ئامراق بانۇسىنىڭ قورۇقىدىكى ئەمەلدارنى قايتۇرۇپ كېلىشىنى تەلەپ قىلغاندا، رەت قىلىنغان. 1221 - يىلى (يۇتېئوكونىڭ 3 - يىلى) رىبىتا ئاسا ئۆلگەندىن كېيىنكى شوگناتىنىڭ ئىچكى قىسمىدىكى زىددىيەتتىن پايدىلىنىپ، شوگنات سىستېمىسىغا مەنسۇپ بولمىغان بارلىق سامۇرايلار ۋە راھىب ئەسكەرلەرنى يىغىلىپ، ھاكىمىيەت يۈرگۈزۈۋاتقان كىتايىشى ئۈستىدىن جازا يۈرۈشى قىلىشقا چاقىرىق قىلغان (1163 - 1224). كىتاموكو (1157 - 1225) ۋە يوسممىت سېنىزولار بىلەن ئىتتىپاقلىشىپ، بۇنىڭغا قارشى چىقىپ، كىيوتوغا ھۇجۇم قىلغان. شوگنات ئۇشى دومىنى ئۇكىجىما ئارىلىغا سۈرگۈن قىلغان، دوروموجۇ (1198 - 1210 - يىللىرى تەختكە ئولتۇرغان) دوسا (ھازىرقى كۈچى ناھىيىسى) غا، شومېدو (1210 - 1221 - يىللىرى تەختتە ئولتۇرغان) سادوگا ئارىلىغا سۈرگۈن قىلىنغان. ئاران تۆت ياشقا كىرگەن تېننوچوتو نەزەربەند قىلىنىپ، ئۇنىڭ ئورنىغا رىئوكىكاۋا تېننو قىلىپ تىكلەنگەن. كىيوتودا روكويۇرۇ ئايغاقچىلار يامۇلىنى تەسىس قىلىپ خان جەمەتىنى تەقىپ قىلغان. بەزى مۇناسىۋەترلىك يەرلەر مۇسادىرە قىلىنىپ شوگنات سامۇرايلىرىنىڭ باشقۇرۇشىغا تاپشۇرۇلغان، شۇنىڭدىن كېيىن ھەرقايسى مەھكىمىلەر ئۆزلىرىنىڭ ئەمەلىي ھوقۇقىدىن ئايرىلىپ، شوگناتىنىڭ تەسىر دائىرىسى كانسى رايونىغا كېڭەيگەن.