بەدىھە

ئەدەبىيات ئاتالغۇلىرى مەخسۇس تەييارىقسىز، بىراقلا ئېيتىلغان سۆز، شېئىر. بۇ ھال سوۋېت ئۆزبېك يازغۇچىلىرىنىڭ رومانلىرىدا، ئۇيغۇر رومان، ھېكايىلىرىدە ئۇچراپ تۇرىدۇ. ئۇيغۇر ھازىرقى زامان يازغۇچىسى قەييۇم تۇردى يازغان <قىزىل تاغ باتۇرلىرى> ناملىق پوۋېستنىڭ <تاغ مەشرىپى> دېگەن قىسمىدىكى مۇنۇ ئېيتىشىشنى بەدىھەنىڭ ئوبدان مىسالى دېيىشكە بولىدۇ: ئايىمگۈل: ئېگىز تاغدا كۆرۈنگەن، كۈمۈشمىكىن، قارمىكىن؟ ئابلىكىم: كۈمۈش سۇنى ئېپكېلىشكە، غەيرىتىڭىز بارمىكىن؟ خەلق قوشاقلىرى، لەپەرلىرى، كۆپىنچە <بەدىھە> تەرىزىدە يارىتىلىدۇ. خەلق شائىرلىرىنىڭ ھازىر جاۋابلىق بىلەن قىلىدىغان ئېيتىشىشلىرى چەت ئەل ئەدەبىياتىدا ئىمپروۋىزاتورلۇق نەمۇنىسى دېيىلىدۇ.