مۇساپىر

مەنىداش سۆزلۈكلەر ئۆز يۇرتىدىن كېتىپ، باشقا يۇرتتا ياشاۋاتقان كىشى. <بولماق>، <قىلماق> بىلەن پېئىللىشىدۇ. <بۇرالقى> قۇمۇل شېۋىسىدە قوللىنىلىدۇ. سەن مۇساپىر، مەن غېرىپ. مۇساپىر بولمىغۇچە مۇسۇلمان بولماس. مۇساپىر ئىتنىڭ قۇيرۇقى ئىچكىرى. غېرىبقا غېرىپ يىغىلار. غېرىبنىڭ ھالىغا غېرىپ يېتەر. ئۇيغۇر تىلى ئۇنۋېرسال سۆزلۈكلەر ئىسىم ئەرەبچە ئۆز يۇرتىدىن ئايرىلغان، باشقا جايدا تۇرۇۋاتقان كىشى؛ كەلگۈندى. مۇساپىر بولماق.* مۇساپىر ئىتنىڭ قۇيرۇقى ئىچكىرى (ماقال).