قەغەز ۋە قەلەم

دۇنيادا مەندەك قىممەتلىك نەرسە يوق. كىتاب، گېزىت، ژۇرناللارنىڭ ھەممىسى مېنىڭدىن ياسىلىدۇ، رەسساملار ماڭا چىرايلىق گۈللەرنى، گۈزەل، كۆركەم رەسىملەرنى سىزىدۇ. تېخى مەن كېلەچەكنىڭ ئۈمىدى بولغان ياش - ئۆسمۈرلەرنىڭ ئەڭ مۇھىم ئۆگىنىش ماتېرىيالى. مەن بولمىسام ئىلىم - پەن تەرەققىي تاپمايدۇ، شۇڭا مەن ئەڭ قىممەتلىك نەرسە، - دېدى قەغەز ماختىنىپ. - ئەي قەغەز، ئۆزۈڭنى ئۇنچىۋالا ماختىما! ئەگەر مەن بولمىسام ساڭا رەسساملار قانداق رەسىم سىزىدۇ؟ يازغۇچى، شائىرلار قانداق يېڭى ئەسەرلەرنى يارىتالايدۇ؟ ئالىم، ئىنژېنېرلار قانداق چېرتيۇژ، سېخمىلارنى سىزالايدۇ؟ شۇڭا سېنىڭدىن مېنىڭ قىممىتىم چوڭ! - دەپتۇ قەلەم. قەغەز بىلەن قەلەم ئەنە شۇنداق گەپ تالىشىپ قىزىرىشىپ تۇرغاندا، چىراغ كۈلۈپ كەتتى ۋە: - ھەر ئىككىڭلار توختاڭلار! سىلەر ئاسماندىن چۈشكەنمۇ ياكى يەردىن ئۈنگەنمۇ؟ - دەپ سورىدى. - مېنى ئىنسانلار ئىجاد قىلغان، - دەپتۇ قەغەز. - مېنىمۇ ئىنسانلار ئىجاد قىلغان، - دەپتۇ قەلەم. - خۇش، ئۇنداق ئىكەن، سىلەر ئۆزۈڭلارنى ماختىماڭلار، ئۆزىنى ماختاش ئەڭ ئەخمەقلىق، سىلەر ئىككىڭلار ئىتتىپاقلىشىپ ئىلىم - پەننىڭ تەرەققىي قىلىشى ئۈچۈن تېگىشلىك تۆھپە قوشۇڭلار، سىلەر ئىنسانلارنىڭ ئەمگىكىگە، ئەقىل - پاراسىتىگە ھۆرمەت قىلىڭلار؟