خىش ۋە تام

ئېگىز كۆتۈرۈلۈپ كۆركەم تۈس ئالغان تام، يەردە تۇرغان بىر پارچە خىشقا مەغرۇرانە قاراپ: - ئەي، تاشلاندۇق خىش، قارا، مەن نېمىدېگەن ھەيۋەتلىك قەد كۆتۈرۈپ تۇرىمەن - ھە! سەن بولساڭ كۆزگە ئىلىنماي، يەردە دەسسىلىپ ياتىسەن، - دەپتۇ. خىش بۇ سۆزنى ئاڭلاپ مەيۈسلەنمەي، قاقاقلاپ كۈلۈپ كېتىپتۇ ۋە: - ئەي، ئۆزىنى بىلمىگەن ئۇزۇنتۇرا، سەن ئاسماندىن ئۇچۇپ چۈشتۈڭمۇ ياكى شۇنداقلا يەردىن ئۈنۈپ چىقتىڭمۇ؟ سەن ئەسلىڭنى ئۇنتۇپسەن. ئېيتقىنا، مېنىڭسىز قەد كۆتۈرۈپ تۇرالامسەن؟ - دەپتۇ. تام نېمىدەپ جاۋاب بېرىشنى بىلمەي، ئاقىرىپ كېتىپتۇ، خىش سۆزىنى يەنە داۋاملاشتۇرۇپتۇ: - سەن ماڭا ئوخشاش پارچە - پارچە خىشلارىن بۈگۈنكىدەك مەغرۇر قەد كۆتۈرگەنسەن. بۇنى كىم بىلمەيدۇ؟ - خىشنىڭ سۆزى راست، دەپتۇ تام ئۈستىگە قونۇپ تۇرغان كەپتەر قانات قېقىپ. - راست - راست، - دەپ ئىرغاڭشىپ شىلدىرلاپ كېتىپتۇ يول ئۈستىدىكى دەرەخلەر. - بۇ سۆزلەرنى ئاڭلاۋاتامسەن؟ - دەپ سىلكىنىپتۇ يەر، - ئەگەر مەندىن قۇيۇلغان خىش بولمىسا، سەنمۇ بولمايتتىڭ، بۇنى ئۇنتۇپ قالما! ئۇيۇلتاشتەك بۇ سۆزلەر ئوقتەك ئېتىلىپ، تامنىڭ كۆكسىگە تەگكەندىن كېيىن، تام ھەقىقەتكە تەن بېرىپ، ئاستاغىنا: - راست دېدىڭلار، قەددىمنىڭ خىشتىن پۈتكەنلىكىنى ئۇنتۇپتۇمەن...، - دەپتۇ.