بوۋاقنى قانداق ئەمچەكتىن ئايرىيدۇ؟

نېمە ئۈچۈن ئەمچەكتىن ئايرىش مەيلى بوۋاققا نىسبەتەن بولسۇن ۋە مەيلى ئانىغا نىسبەتەن بولسۇن ئىنتايىن مۇھىم ئەھمىيەتكە ئىگە. ئاۋۋال ئەمچەكتىن ئايرىش بوۋاقنىڭ يېمەكلىكتە ئاساسىي جەھەتتە ئانىغا يۆلىنىۋېلىشتىن قۇتۇلغانلىقى، مۇستەقىل ھالدا تەبىئەتتىن ئوزۇقلۇققا ئېرىشىشكە باشلىغانلىقىدىن بېشارەت. ئاندىن ئەمچەكتىن ئايرىش ئانىنىڭ مۇرەككەپ بولغان بالا ئېمىتىشتىن قۇتۇلۇپ، تۇرمۇشنى قايتىدىن ئورۇنلاشتۇرۇش پۇرسىتى بارلىقىدىن بېشارەت. شۇ سەۋەبتىن بەزىلەر ئەمچەكتىن ئايرىشنى تۇغۇتتىن كېيىنكى ئانا بىلەن بوۋاقنىڭ ئايرىلىشى دەيدۇ. ئوڭۇشلۇق ھالدا بوۋاقنى ئەمچەكتىن ئايرىش ئۈچۈن تۆۋەندىكى باسقۇچ ۋە ئۇسۇللاردىن پايدىلىنىشقا بولىدۇ. ئاۋۋال، ئەمچەكتىن ئايرىش ئۇسۇلى ئىلمىي بولۇشى، مەجبۇرىي ئۇسۇللارنى قوللانماسلىق مەسىلەن: ئانا بالىنى ۋاقىتلىق ئايرىۋېتىش ياكى ئەمچەك تۈگمىسىگە غىدىقلاش خاراكتېرلىك قىزىلمۇچ سۈيى، مامىرانچىن سۈيى قاتارلىقلارنى سۈرۈۋالماسلىق. بۇ خىل مەجبۇرلاش خاراكتېرىدىكى ئۇسۇللاردا بەلكىم بوۋاقنىڭ ئىشتىھاسى تېزلا تۆۋەنلەپ كېتىدۇ، ھەزىم قىلىش ئىقتىدارى قالايمىقانلىشىپ ھەتتا كېسەللىنىدۇ. ئاندىن، ئەمچەكتىن ئايرىشنى بىر تەبىئىي جەريان دەپ قاراش. بوۋاق كۈندىن - كۈنگە چوڭىيىپ، بىر مەزگىل قوشۇمچە يېمەكلىك قوشۇپ بېرىش ئارقىلىق بالا ئاستا - ئاستا ھەرخىل يېمەكلىكلەرگە كۆنۈپ، ئانىنى ئېمىش قېتىم سانى بارا - بارا ئازىيىدۇ. ئادەتتە بىر ياش ئەتراپىغا كەلگەندە ئەڭ ئاخىرقى ئەمچەكتىن ئايرىش پۇرسىتى پىشىپ يېتىلىدۇ. ئاخىرىدا، ئەڭ ئاخىرقى ئەمچەكتىن ئايرىش جەريانىدا، بوۋاقنىڭ يىغىسىدىن خالىي بولغىلى بولمايدۇ. بۇ ۋاقىتتا بوۋاققا تېخىمۇ كۆڭۈل بۆلۈش، ھەرگىزمۇ بالىنى تىللاپ قورقۇتماسلىق ھەمدە بوۋاقنىڭ دىققىتىنى بۇزۇۋېتىش، ئۇنىڭ بىلەن كۆپرەك بىللە ئويۇن ئويناش، باغچىلارنى ئايلىنىش ياكى يېمەكلىك بەرگەندە بوۋاق ئەڭ ياقتۇرىدىغان يېمەكلىكلەرنى يېگۈزۈش قاتارلىقلار.