ئوندىن بىرنى ئۆلتۈرۈش قانۇنى

十一抽条律 shí yī chōu tiáo lǜ قەدىمكى رىم ئارمىيىسىدە يولغا قويۇلغان بىر خىل جازالاش تۈزۈمى. بۇنىڭدا ئەسكەرلەرنىڭ جەڭدىن قېچىشنىڭ ئالدىنى ئېلىپ، ئارمىيىنىڭ جەڭگىۋارلىقىنى ساقلاش مەقسەت قىلىنغان. يەنى جەڭ مەيدانىد مەغلۇپ بولغان ئەسكەرلەر قومانداننىڭ بۇيرۇقى بىلەن تىزىلىپ تۇرغاندا، ھەربىر ئونىنچى ساندىكى (ئونىنچى، يىگىرمىنچى، ئوتتۇزىنچى....) بولۇپ سانالغانلار تارتىپ چىقىلىپ، كۆپچىلىك ئالدىدا ئۆلتۈرۈلەتتى. بۇنداق ۋەھشىيانە ھەربىي قانۇن ئاساسەن رىم تارىخىنىڭ دەسلەپكى مەزگىلىدە كېلىپ چىققان، ئادەتتە ھەربىي ۋەزىيەت ناھايىتى جىددىي پەيتتە ئىجرا قىلنغان، مەسىلەن: سپارتاك قوزغىلىڭىنىڭ (مىلادىدىن 73 - 71 يىل ئىلگىرىكى يىللاردا) ئاخىرقى مەزگىلدە، رىم ئارمىيىسىگە قوماندانلىق قىلغان كراسسۇس ئوندىن بىرنى تارتىپ چىقىرىپ ئۆلتۈرۈشتەك رەھىمسىز جازانى قوللانغان، ئېيتىشلارغا قارىغاندا ئۇ جەمئىي 4000 دەك ئەسكەرنى ئۆلتۈرۈپ، شۇ ئارقىلىق <ئۆزىنىڭ دۈشمەندىنمۇ دەھشەتلىك> ئىكەنلىكىنى بىلدۈرگەنىكەن (ئاپپىئانۇسنىڭ سۆزى)