(no pl.) wish to hurt someone.
يامان نىيەت؛ ئۆچمەنلىك؛ ئۆچ؛ ئاداۋەت:
She broke her brother'''''s watch out of spite.
ئۆچمەنلىك قىلىپ، ئۇ ئاكىسىنىڭ سائىتىنى چېقىۋەتتى.
in spite of, not taking notice of, not carning about.
قانداقلا بولمىسۇن؛ قانداق بولۇشىدىن قەتئىينەزەر؛ ھېچنىمىگە قارىماي:
He slept well in spite of the noise.
ۋاراڭ - چۇرۇڭغا قارىماي، ئۇ ئۇخلاپقاپتۇ.
spiteful adj. spitefully adv.
① n.Ⅰ يامان نىيەت، يامانلىق. ② نەپرەتلىنىش، يامان كۆرۈش. ③ ئۆچمەنلىك. ① v.Ⅱ زىيان يەتكۈزمەك. ② قىيىنچىلىق تۇغدۇرماق in ～ of ‖ مەيلى ... بولمىسۇن، ... بىلەنمۇ.
